まついのブログ

2008.11.08

ในที่สุดก็มาถึงแล้ว วันจริง.. วันแรกของการเล่นไลฟ์ของโรคุบัง  ครั้งแรกของวงคัฟเวอร์ mucc วงแรกในประเทศไทย   คืนแรกที่เหล่าเด็กเจร็อคจะได้ยินเพลงของ mucc เวอร์ชั่นที่โลกไม่อยากยอมรับ (ตึ่งโป๊ะ...)

ก่อนอื่น... นัดกับแม่บ้านเวลา 9.06 น.ที่สยาม... ไปถึงสายหน่อย  เดินไปหาที่เข้าห้องน้ำ แล้วก็นั่งกิน MK ตั้งแต่ร้านเปิด (ชนเผ่าแรก)  นั่งบืดกินอืดยาวจนถึงเที่ยง  แล้วก็เดินไปซื้อของร่างทรงที่ไดโซะ   ซื้อเสร็จเดินไปร้าน Example โดนพี่เปิ้ลไซโคแวร์ไซล์  กร๊ากกกกก... ก็ชอบนะๆๆ แต่ไว้ก่อน อิอิ

ไซโคเสร็จ ก็บ่ายโมงกว่า ออกมานั่งแท็กซี่ไปที่งาน เป็นการรถติดที่มีความสุขที่สุดในชีวิต เปิดเพลงสมัยพ่อแม่ยังสาวๆ  นินทาคนบนถนนรอบด้าน  และแล้วก็ถึง ลงรถ จ่ายตังค์  ขึ้นงาน.. มีวงคัฟเวอร์เต้นสาวๆ อยู่ ก็นั่งดูซักพัก ลงไปชิว..

ขึ้นมาอีกที ก็กำลังจะเริ่มวงแรก Sixth ชื่อวงนี่หลอนกันไป... เจอคุณนักร้องนำ ฟังไปฟังมาเมื่อยหู ลงไปชิวต่อ ถึงเวลาบ่ายสองครึ่งก็ไปซ้อมกับคุณนักร้อง   ถึงห้องซ้อมซักพัก คุณมือกลองก็โผล่มา เซตเอฟเฟคกันอย่างงงๆ อันนู้นเป็นอันนี้  อันนี้เอาอันนั้น... คุณมือกีตาร์โคดง่อย กุทำไรกะกีตาร์ไม่เป็นซักอย่าง  เล่นเป็นอย่างเดียว - -*

กว่าจะเข้าที่เข้าทางก็เหลือเวลาซ้อมอีกประมาณครึ่งชม. เริ่มซ้อม Bouzenjishitsu กับ Zetsubou ก็โอเค... ผ่านๆ เสียงในห้องซ้อมโอเคมาก กะว่าขึ้นแล้วก็จะได้มั่นใจซักหน่อย  แล้วก็ซ้อม Isho บ้าง กับ Rojiura ไร้เบส... คุณมือเบสมีธุระเลยเจอกันที่งาน

พอซ้อมเสร็จ คุณนักร้องโดนตามตัว ต้องเร่งรีบกันอย่างกระทันหัน  วิ่งขึ้นบีทีเอสกลับงานพอลงบีทีเอสคุณนักร้องก็วิ่งวิบาก 4 คูณ 100...  คุณมือกลองกับคุณมือกีตาร์เดินอืดต่อ  ไส้รั่วเข้าห้องน้ำ... แล้วกลับเข้างาน  เจอ Tiramisu กะลังจะขึ้นเล่นพอดี  เป็นนักร้องนำที่น่ารักมาก เสียงเนียนโคด 555+

เสร็จแล้วอยู่ดูซักแป๊บ พูดคุยๆๆ แล้วก็ลงไปชิวต่อ  ขึ้นๆ ลงๆ อยู่จนประมาณ 5 โมงกว่า คุณมือเบสก็มา เจอกันพอดี  ไส้รั่วอีกคน... แล้วก็ขึ้นงาน นั่งดู.. อืม ตารางงานมันดูจะเลทกว่าเดิมประมาณ 2 ชม.แล้วนะ

เวลาที่เฝ้ารอวงอื่นเล่นเนี่ย มันรู้สึกนานมากจริงๆ  บางทีก็รู้สึกเหมือนจะเกิน 40 นาทีแล้วยังไงไม่รู้... นั่งรอด้วยความหมดอาลัยตายอยากมาก รู้ชะตากรรมว่าเวลาที่กุจะได้เล่นมันไม่ใช่ทุ่ม 20 อีกต่อไปแล้ว  ก็ไม่เป็นไร... เรื่องปกติของงานอีเว้นท์.. ไม่ใช่ความผิดของคนจัดงาน.. แต่เป็นสำนึกของนักดนตรีที่ควรจะตรงเวลา และรักษาเวลา (ฉึ่ก!!!!... แล้วกุก็จะโดนสั่งเก็บภายในวันพรุ่งนี้)

ลงมาชิวต่อ.. ไม่มีอะไรทำ พูดคุยกะพี่เสื้อแดง (จำชื่อไม่ได้อะพี่.. โต้ด - -*) เล็กน้อยเรื่องเซตลิสต์ ตื้นตันว่ะ มีคนที่ฟัง mucc อยู่อีกคนเหรอเนี่ย  อืมๆ.. พี่เค้าบอกชอบเพลง Rojiura boku to kimi e มาก.. เพราะฉะนั้นต้องเล่นให้มันส์ซะแล้ว.. พอขึ้นไปข้างบนซักพัก คุณมือกลองมาบอกว่าจะลงไปชิวกะคุณมือเบส โอเคๆ  กว่าจะได้เล่นอีกนาน.. วงประกวดวงสุดท้ายยังไม่จบเลย

นั่งดูต่อไป.. คุณนักร้องเดินมา ทำท่าทางสุขุม.. มีเรื่องจะพูด..  ออกไปข้างนอกด้วยกัน  พ่อคุณมือเบสไม่สบาย เข้าโรงบาล เฮ้ย... ลงไปดูข้างล่าง หน้าตาเครียดมาก  ไม่รู้จะทำไงว่ะ  ความรู้สึกตอนนั้น อยากให้ไปมาก ถ้ารู้ว่าที่สุดแล้วจะได้เล่นตอนสามทุ่มกว่าก็อยากให้กลับไปดูพ่อก่อนด้วย  แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงถ้ากลับมาเล่นไม่ทัน เครียดไปด้วยอีกคน รู้สึกแย่มาก เหมือนโรคุบังเป็นภาระที่ทำให้กลับไปดูพ่อไม่ได้  สรุปแล้วเล่นเสร็จก็จะรีบกลับเลย ขอตัวไปโทรศัพท์ให้เพื่อนมารับ  โอเค.. ก็เลยขึ้นไปข้างบน

ถึงเวลาประมาณเกือบทุ่ม คุณมือกีตาร์ไปเปลี่ยนชุดแป้กๆ  แล้วกลับเข้างานอย่างแป้กๆ... เดินมานั่งที่แป้กๆ จน Acid ขึ้นเล่น.. ตกใจ.. ทำไมไม่ใช่ Hellion สงสัยสลับวงกัน ก็เลยคิดว่า อืมม... งั้นเราก็จะได้ขึ้นแล้วสินะ  แต่มันก็จนได้ พี่สตาฟงานบอกว่า Rokuban ต้องเล่นหลัง Sprinter ... ได้ไงอะ?? สรุปตอนนั้นให้เล่นหลัง Hellion, Dirt Blech, Sprinter... งงเด่ะ... มันตารางอะไรกันเนี่ย??  แต่เห็นว่าสมาชิก Dirt Bleach ต้องไปไหนต่อ ขอเล่นก่อน.. ก็เลยไม่ไหว ขอแค่วงเดียวพอ กลายเป็นเล่นหลัง Dirt Blech ไป..

ลงไปชิวอีกรอบสุดท้าย ขึ้นมาก็เจอ Dirt Bleach เล่นอยู่... ใจชื้น.. ในที่สุด.. เวลาเล่นที่แท้จริงของโรคุบังก็คือ 3 ทุ่มแก่ๆ  พี่กิ mc แอบโปรโมทกันเล็กน้อย 5555+  เตรียมตัวเพลงสุดท้าย Pink Spider หรือว่า Beck ก็ไม่รู้ ไม่แน่ใจ... *-*   แล้วก็จบ ถึงเวลา Rokuban ขึ้นแล้ว... ออกไปถอดเอฟเฟคกลับมาเปลี่ยนแอมป์

กำลังเสียบแจ็ค จัดไมค์ ตั้งสายกะเอฟเฟคอยู่ พี่สตาฟเดินมา.. พี่ขอ Sprinter เล่นก่อนได้มั้ย?... อ้าว เห๊ย.. ทำไมวะ อยากเล่นอะไรมากมาย? นี่ก็รีบเหมือนกันว่ะ อารมณ์ขึ้นนะเนี่ย นี่เรื่องครอบครัวนะ ไม่ใช่เรื่องงาน เรื่องกลับบ้าน ทำไมแยกแยะไม่ออกเหรอว่าอันไหนอันมีน้ำหนักมากกว่ากัน (ไม่ได้เจาะจงหาเรื่องใคร แต่ก็อยากพูดความรู้สึกตัวเองบ้าง ใครอยากด่า ด่าก็ด่ากุเลย... กุไม่ไปด่ากลับด้วยเอาเด้ะ สาดดด..)  ออกมาแล้ว จะเล่นอยู่แล้ว รอนักร้องนำไปเปลี่ยนชุดปีกาจู ยังจะให้เก็บอุปกรณ์ออกไปเพื่อให้วงอื่นเล่น???

คุณนักร้องเดินมา ตั้งสายอีกหน่อย ปรับหน้าตู้ส้นตีนมาก.. พยายามหาเสียงที่ดีที่สุด คิดในใจ ทำไมมันต่างกะในห้องซ้อมฟ้ากะเหวงี้วะเนี่ย... ทนเล่นไป มุคเกอร์ก็โห่ฮิ้วๆ กันใหญ่ โฮกฮากอะไรกันมากมาย บิ๊วความตื่นเต้นมากๆ ได้แค่หวั่นๆ เพราะหงุดหงิด.. นักร้องนำมาแล้ว Daikirai เพลงแรกเริ่ม..  เสียงคลีนไม่คลีนเลย ข้องจิต.. โง่อีก ไม่รู้จะปรับไงและ

ต่อด้วย Isho ที่เสียงกีตาร์อินโทรอุบาทว์มากๆ  ได้ยินชัดสุดคือตอนโซโล่  ช่วยไม่ได้ ทนเล่นไป เอามันส์ๆ.. แก้ตัวคราวหลังได้ เด๋วก่อนๆ.. ตามด้วย Ware, Arubeki Basho เสียงกีตาร์นัวมากๆ ไม่รู้คนอื่นได้ยินรึปล่าว แต่ตัวเองได้ยินแต่แย่ๆ  เสียงเบสข้างๆ ได้ยิน เสียงร้องได้ยิน เสียงกลองข้างหลังดัง  แต่เสียงกีตาร์ตัวเองแตก และฟังไม่เป็นตัวเลย อืมม... เอามันส์ๆๆ

หอนรอคุณมือเบสขึ้น Kami no Hoshi ... เร็วมาก รู้สึกตัวอีกที แป๊บเดียวจบแล้วด้วย... เสร็จแล้วเพลง Rojiura Boku to Kimi e เล่นเพื่อพี่เสื้อแดงโดยเฉพาะ.. ชอบใช่มั้ย?.. เอาไปเลย.. มันส์กันแค่แถวรอบหน้าเนี่ยแหละ  จบเพลงก็ขึ้น Zetsubou ต่อ... โซโล่เล่นหลุดกระจุยกระจาย มัวแต่มันส์.. คราวหน้าจะลองไม่มันส์บ้าง จะได้เล่นเนี้ยบๆ (ตึ่งโป๊ะ..) จบเพลงคุณมือกลองกับคุณมือเบสขึ้นต่อ

มุคเกอร์ เอิ้วๆๆๆ กันลั่นเลย แอบเข้าผิดด้วยเนี่ย  เพลงสุดท้ายแล้ว Bouzenjishitsu เล่นกันไป  มันส์อีก.. จะบ้าตาย หันไปเห็นข้างๆ มันส์โคด โคดโยก... แข่งกันมันส์บ้าง จบท่อน.. เงียบสงบ.. รอคอยคุณมือเบสเล่น มุคเกอร์ และเสียงอื่นๆ โห่กรี๊ด (ไล่รึป่าว?) ยังๆ... ยังไม่จบ.. คุณมือเบสขึ้นโซโล่ ต่อกันอีก มันส์ยันเพลงจบ จะล้มอยู่แล้ว ก้มๆ เงยๆ เนี่ยกรู... จบเพลงซักที ไม่มีอังกอร์.. ไล่ตัวเอง ออกจากเวทีโดยด่วน  รู้สึกเหมือนใช้เวลาไปแค่ 30 นาทีในการเล่น 7 เพลงยังไงไม่รู้แฮะ  แป๊บๆ จบ..

เสร็จแล้วคุณมือเบสต้องรีบกลับ ไม่ได้ลากันเลย.. ขอบคุณที่มาร่วมเล่นด้วยนะ  คุณนักร้องอยู่ดูวงติว อืมม... อยู่ไม่ได้แล้วหละ อยากพักผ่อนร่างกาย และสภาพจิต.. บืดซักพักประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ ก็ออกไปหาไรกินกัน มีคุณมือกลอง กีตาร์ ผู้ติดตามอีกสอง ไปโจ้ข้าวเหนียวส้มตำกัน นั่งยันเที่ยงคืน.. โคดเผ็ด

ก็นั่งแท็กซี่กลับกัน  จอดส่งคุณมือกลองกลางทาง อีกสามหน่อกลับบ้านนอนตาย

ขอบคุณ JJ มากๆ ที่จัดงานนี้ในช่วงที่เหมาะสมมากๆ

ขอบคุณทุกๆ คนที่มาดูซักครึ่งเพลงแล้วเดินหนี หรือกี่เพลงก็แล้วแต่

ขอบคุณทุกๆ คนที่มาโยกกันเว่อร์ข้างหน้าถึงแม้ว่าจะเล่นไม่ได้ดีขนาดนั้น

ขอบคุณสำหรับตากล้องจำเป็นที่กุจ่ายค่าบัตรให้มึงมาถ่ายแต่มึงนั่งดู อืมม..

ขอบคุณมากๆ สำหรับกำลังใจจาก MUCKER ทุกคนที่มาดู

ขอโทษที่ทำให้รอนาน.. วงบ้าอะไรฟอร์มกันมาตั้ง 2 ปี มีซ้อมแค่ 17 ครั้ง แล้วได้ขึ้นงานเดียว

ขอโทษสำหรับใครที่รอดูโรคุบังแล้วต้องกลับบ้านดึก โดนพ่อแม่ด่า

ขอโทษที่ปรับซาวนด์แย่จนฟังไม่รู้เรื่อง และขอบคุณที่ทนฟังให้รู้เรื่อง

ขอบคุณเติ้ล แมดซ์ และพีทที่ร่วมงานกันมาจนถึงวันนี้ ขอโทษจริงๆ ถ้าเป็นภาระไม่สบายใจวันนี้

ถ้าไม่มีทุกคน ก็ไม่รู้เลยว่าจะมีคัฟเวอร์ MUCC ที่นักร้องได้ฟีลขนาดไหน จะไม่รู้เลยว่ามือเบสที่ได้จะจริงจังขนาดไหน  ไม่คิดเลยว่าจะได้มือกลองที่ไม่ใช่มือกลองแล้วจะเล่นดีขนาดไหน

ขอบคุณมากๆ... ถึงแม้จะแค่งานแรก ก็ขอบคุณ

สุดท้าย...

ขอบคุณ MUCC ที่ทำเพลงดีๆ ให้เราเอามาทำป่นปี้

ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณมากสำหรับแรงบันดาลใจทั้งหลาย

แล้วเจอกันใหม่ คราวหน้าจะต้องดีขึ้น

โอะทสึคาเระ!!!!!!