ไดอารี่คนเปื่อยเซงแป้ก...
posted on 27 Aug 2007 14:08 by matsui13 in Diaryคำเตือน - มันคือเรื่องของเราเอง ตั้งแต่อาทิตย์ที่ผ่านมา
ให้คำบรรยายไทยโดย
ลอดช่อง รวมมิตร
เสาร์ 18
ไปรับผลสอบ ครูประจำชั้นคุยกับผู้ปกครองได้เสแสร้งมาก ไม่เป็นไร..ค่อยไปกัดที่รร.ต่อ
ไปหาร่างทรงที่เวินเถด กินติม กินมอส คุยๆๆ กลับบ้านค่ำๆ รถติดมาก ถึงท่าเรือฝนตกปอยๆ
รอฝนหยุดหน้า 7 เกือบชม. ไม่มีวี่แววจะหยุด เดินขึ้นเรือยอร์ชชี่กลับ ตากฝนวันที่1
ไปหาร่างทรงที่เวินเถด กินติม กินมอส คุยๆๆ กลับบ้านค่ำๆ รถติดมาก ถึงท่าเรือฝนตกปอยๆ
รอฝนหยุดหน้า 7 เกือบชม. ไม่มีวี่แววจะหยุด เดินขึ้นเรือยอร์ชชี่กลับ ตากฝนวันที่1
อาทิตย์ 19
ไปงานคอมมิกเอ๊กโป เจอปากห้อย ไปเอาฟิค จ่ายเงินตามสัญญา เหลือบๆ เหล่ๆ เสนป
เจอเพื่อน นั่งคุย กลับบ้านหัววัน แดดจ้ามาก นั่งยอร์ชชี่กลับเหมือนเดิม เจ๋งเลย แดดเปรี้ยงๆ
เจอเพื่อน นั่งคุย กลับบ้านหัววัน แดดจ้ามาก นั่งยอร์ชชี่กลับเหมือนเดิม เจ๋งเลย แดดเปรี้ยงๆ
จันทร์ 20
รร.หยุดเพื่อเลือกไอ้นั่น.... แล้วเราออกจากบ้านไปไหนหว่า.. - -*
เป็นวันเดียวที่จำเหตุการณ์ไม่ได้ในทั้งอาทิตย์ที่แล้ว แต่ขากลับ ฝนก็ตกเหมือนกัน ตากยอร์ชชี่มาวันที่2
เป็นวันเดียวที่จำเหตุการณ์ไม่ได้ในทั้งอาทิตย์ที่แล้ว แต่ขากลับ ฝนก็ตกเหมือนกัน ตากยอร์ชชี่มาวันที่2
อังคาร 21
ไปรร.ปกติ กลับบ้านปวดหัวตุ้บๆ นิดๆ ลมตีหน่อยๆ บนยอร์ชชี่
พุธ 22
ตื่นมาปวดหัวอยู่ อาบน้ำ ไปรร. ปวดหัวอยู่ ขึ้นห้องเริ่มมึนๆ หัวร้อนๆ
กินข้าวเที่ยงพักเช้าเสร็จ เข้ามาในห้องอากาศเหมือนจะหนาวเหน็บไปในพริบตา
คาบบ่าย เพื่อนระยำผลักตกโซฟา ตกเย็นนอนห้องพยาบาลเหงื่อแตกพลั่กๆๆๆ
นั่งยอร์ชชี่ท้าลมหนาว อากาศมืดมิด เดินเข้าบ้านมิไหว ต้องโหนมอร์ไซค์หน้าปากซอย
กลับบ้าน นอนหนาวสั่นปราศจากแอร์หรือพัดลม แต่เต็มไปด้วยผ้าห่มนวมหนาๆ ลุกไปเย่ทุกๆ ชม.ก่า
กินข้าวเที่ยงพักเช้าเสร็จ เข้ามาในห้องอากาศเหมือนจะหนาวเหน็บไปในพริบตา
คาบบ่าย เพื่อนระยำผลักตกโซฟา ตกเย็นนอนห้องพยาบาลเหงื่อแตกพลั่กๆๆๆ
นั่งยอร์ชชี่ท้าลมหนาว อากาศมืดมิด เดินเข้าบ้านมิไหว ต้องโหนมอร์ไซค์หน้าปากซอย
กลับบ้าน นอนหนาวสั่นปราศจากแอร์หรือพัดลม แต่เต็มไปด้วยผ้าห่มนวมหนาๆ ลุกไปเย่ทุกๆ ชม.ก่า
พะหัด 23
ตื่นไม่ไหว เจ็บคอ หยุดเรียน นอนทั้งวัน กินซาร่าเช้า กลางวัน เย็น ไม่มีไรกิน นน.ลด 3 โล
กลางคืนนอนหนาวใต้ผ้านวมเหมือนเมื่อวาน หนาวจนตัวสั่นเหมือนคนชัก (ไม่ต้องต่ออีกคำ)
พยายามหลับต่อไป ลุกไปเย่ด้วยระยะเวลาที่คงเดิมทั้งวัน
กลางคืนนอนหนาวใต้ผ้านวมเหมือนเมื่อวาน หนาวจนตัวสั่นเหมือนคนชัก (ไม่ต้องต่ออีกคำ)
พยายามหลับต่อไป ลุกไปเย่ด้วยระยะเวลาที่คงเดิมทั้งวัน
ศุกร์ 24
พยายามไปสะสางงานที่รร. เหมือนจะเบาลงหน่อย กินซาร่า เข้า 7 ซื้อหวี่ตา และน้ำอุดมไปด้วยตัวซี
ตามด้วยนมตราหมีกระปุกบวมๆ ทรงแปลกๆ อันนั้น หารู้ไม่ว่ากินแล้วมันจะอ้วก ผะอืดผะอมที่รร.
ไอไร้เสมหะทั้งวัน เจ็บคอ แสบคอ ปวดเมื่อย ไม่หิวข้าว ตัวร้อนจี๋ พยายามนอนห้องพยาบาล แต่นอนในห้องดีก่า
ก่อนกลับบ้าน หิวน้ำมาก ซื้อโอตินเย็น กินไม่ถึงครึ่งแก้ว จะอ้วก เดินไปทิ้ง นั่งยอร์ชชี่กลับ ลมตีจะอ้วก
ไอใส่สิ่งมีชีวิตข้างหน้า ถึงฝั่ง โหนมอไซค์ต่อ นอนงม น้ากลับมา ด่าๆๆๆๆ บอกว่างานการไม่ทำ
เอ่า..ก็กุเปนไข้นิ จะให้กุมะยืนงมล้างจาน กวาดบ้านให้มิงรึ? ปัญญาจะฉีดตูดไม่ให้สะดุ้งยังไม่มีเลย แสรดด..
ไม่สนใจ นอนงึมงำๆ ห่มผ้าหนาวเห็บ
ตามด้วยนมตราหมีกระปุกบวมๆ ทรงแปลกๆ อันนั้น หารู้ไม่ว่ากินแล้วมันจะอ้วก ผะอืดผะอมที่รร.
ไอไร้เสมหะทั้งวัน เจ็บคอ แสบคอ ปวดเมื่อย ไม่หิวข้าว ตัวร้อนจี๋ พยายามนอนห้องพยาบาล แต่นอนในห้องดีก่า
ก่อนกลับบ้าน หิวน้ำมาก ซื้อโอตินเย็น กินไม่ถึงครึ่งแก้ว จะอ้วก เดินไปทิ้ง นั่งยอร์ชชี่กลับ ลมตีจะอ้วก
ไอใส่สิ่งมีชีวิตข้างหน้า ถึงฝั่ง โหนมอไซค์ต่อ นอนงม น้ากลับมา ด่าๆๆๆๆ บอกว่างานการไม่ทำ
เอ่า..ก็กุเปนไข้นิ จะให้กุมะยืนงมล้างจาน กวาดบ้านให้มิงรึ? ปัญญาจะฉีดตูดไม่ให้สะดุ้งยังไม่มีเลย แสรดด..
ไม่สนใจ นอนงึมงำๆ ห่มผ้าหนาวเห็บ
เสาร์ 25
ไปรร.ซ่อม แสบตา จะอ้วก เดินมึน หัวหมุน ตัวร้อน รุมๆๆๆ ซ่อมสองวิชาน้าบอกจะมารับบ่ายโมง แต่ปัจจุบันสิบโมง
ให้กุรอทำซังอะไร 3ชม. รีบเผ่นกลับบ้านตอนใบเสกสอบกันต่อ กลับบ้านคนเดียว เวลานี้แดดตูมตามอีกแล้ววว
ซิ่งยอร์ชชี่กลับ แต่ยอร์ชชี่กวนส้นตรีน ส่งอิแก่ก่อนเฉ๊ย... ไม่ได้รู้สึกถึงไข้พยาบาทตรูเล้ยย..
หน้าผากกะแดดแขงกันร้อนกลับบ้าน โหนมอไซค์ กลับบ้านไม่อาบน้ำ นอนซม ตัวร้อนๆๆๆ
ไม่มีใครอยู่บ้านเหมือนเดิม นอนงึมงำ พูดคนเดียวแบบรู้ตัวเหมือนเดิม เจ็บคอ ไปอ้วก ไม่ออก... ล้วง แอว่ะ..
ไม่ออก.. - -* ตัดใจนอน ตื่นมา รู้สึกดีกว่าเมื่อกี๊มาก งง ตัวเย็นๆ ร้อนๆ มาหลายวันและ
น้ากลับมา ลงไปหา พาไปโรงบาลที พยาบาลวัดไข้บอก "ไข้สูงมาก 39" แค่เนี๊ยะ??
ที่กุรู้สึกปวดหัวเรื้อรัง4-5วันติดกันนี่ กุมีไข้แค่เนี๊ยะ? แต่ตอนนั้นสภาพร่างกายก็เงิบๆ อยู่ตลอดเวลา รอหมอเรียกอีกที
ถามอาการ ไม่มีน้ำมูก แหวกปาก ในคออักเสบแดงมาก แท่งเหล็กทิ่มคอหอย จะอ้วกกระทันหัน (ผะอืดผะอมอยู่นาน)
หมอเรียกไปฉีดตุด รูดม่าน นอนคว่ำ พรึ่บ.. มือดึงกางเกงไว้อยู่ หมอดึงเกงเยอะเกิน รีเฟล็กชั่นเร็วไปหน่อย ลืมตัว
จิ้ม... ไม่เจ็บ.. แต่ตอนมันไหลเข้ามานี่ ซรี๊ดดด.. เรียบร้อย ลืมบอก.. หมอฉีดตุดผู้หญิงนะ
นั่งรถกลับบ้านตะแคงไปเลย เสียวจะโดนที่จิ้มแล้วเจ็บ กลับบ้าน มีอารมณ์กินข้าวละ กินยาต่อ นอนสบาย ไม่ตื่นอีกเลยยันเช้า..มืด
ให้กุรอทำซังอะไร 3ชม. รีบเผ่นกลับบ้านตอนใบเสกสอบกันต่อ กลับบ้านคนเดียว เวลานี้แดดตูมตามอีกแล้ววว
ซิ่งยอร์ชชี่กลับ แต่ยอร์ชชี่กวนส้นตรีน ส่งอิแก่ก่อนเฉ๊ย... ไม่ได้รู้สึกถึงไข้พยาบาทตรูเล้ยย..
หน้าผากกะแดดแขงกันร้อนกลับบ้าน โหนมอไซค์ กลับบ้านไม่อาบน้ำ นอนซม ตัวร้อนๆๆๆ
ไม่มีใครอยู่บ้านเหมือนเดิม นอนงึมงำ พูดคนเดียวแบบรู้ตัวเหมือนเดิม เจ็บคอ ไปอ้วก ไม่ออก... ล้วง แอว่ะ..
ไม่ออก.. - -* ตัดใจนอน ตื่นมา รู้สึกดีกว่าเมื่อกี๊มาก งง ตัวเย็นๆ ร้อนๆ มาหลายวันและ
น้ากลับมา ลงไปหา พาไปโรงบาลที พยาบาลวัดไข้บอก "ไข้สูงมาก 39" แค่เนี๊ยะ??
ที่กุรู้สึกปวดหัวเรื้อรัง4-5วันติดกันนี่ กุมีไข้แค่เนี๊ยะ? แต่ตอนนั้นสภาพร่างกายก็เงิบๆ อยู่ตลอดเวลา รอหมอเรียกอีกที
ถามอาการ ไม่มีน้ำมูก แหวกปาก ในคออักเสบแดงมาก แท่งเหล็กทิ่มคอหอย จะอ้วกกระทันหัน (ผะอืดผะอมอยู่นาน)
หมอเรียกไปฉีดตุด รูดม่าน นอนคว่ำ พรึ่บ.. มือดึงกางเกงไว้อยู่ หมอดึงเกงเยอะเกิน รีเฟล็กชั่นเร็วไปหน่อย ลืมตัว
จิ้ม... ไม่เจ็บ.. แต่ตอนมันไหลเข้ามานี่ ซรี๊ดดด.. เรียบร้อย ลืมบอก.. หมอฉีดตุดผู้หญิงนะ
นั่งรถกลับบ้านตะแคงไปเลย เสียวจะโดนที่จิ้มแล้วเจ็บ กลับบ้าน มีอารมณ์กินข้าวละ กินยาต่อ นอนสบาย ไม่ตื่นอีกเลยยันเช้า..มืด
อาทิตย์ 26
น้าบึ่งพาไปโรงแรมxxxไปแข่งคันจิ ไปถึง 11 โมงด้วยความหลอน (เค้านัดกันบ่าย) เดินเล่น นั่งๆ ยืนๆ เดินๆ ดีที่ฉีดตุดมา
จะได้มีแรงแข่ง รอจนคนมาครบ สมัคร เซนเซเลี้ยงแม็คฟิชข้าวเที่ยง กินยา มีแรงสมองอีกนิด แต่แรงยันตัวเริ่มหมดแล้ว..
ใกล้เวลาเข้าแข่ง ชิว ทีมอื่นอ่าน แต่ทีมรร.เรา ไม่แตะหนังสือ หึหึ๊ห๊ะห่ะ.. กติกาแข่งแต่ละรอบ ตอบผิดได้แค่ 3 ครั้ง ทีมเราผ่าน
ไม่ผิดซักข้อ แต่ทีมไอ้เพื่อนแมร่มมม.. โดนออกตอนข้อสุดท้ายพอดี ทีมที่จะเอาคือ 3 ทีม จาก 12 แต่เพื่อนมันออกเป็นทีมที่ 4 ฉิวมาก รอต่อ ไม่แตะหนังสือเหมือนเดิม แต่หวาดกลัวเล็กน้อย เพื่อนแยกย้ายกันกลับ รอแข่งรอบต่อไป รอบนี้โหดกว่าเดิม
ตอบผิดข้อเดียว โดนออกเลย ทำไปเรื่อยๆ ไม่ผิดๆๆๆๆๆๆ จนข้อที่ 8... สวรรค์จบลงที่ความเอ๋อของคน 3 คน
ที่ไม่สามารถนึกหาคำอ่านได้ ไม่เขียนคำตอบ แผ่นกระดาษว่างปล่าว ในหัวโล่งโจ้ง เชิญออก ตอนที่เหลืออยู่ 5 ทีม.. เฟล
เกมโอเวอร์ ตาย.. น้ามารับ กลับบ้าน เดินมึน เจ็บคอ อักเสบรุนแรง หิวข้าว ถึงบ้าน เช็ดตัว นอนซม น้ากลับไปแล้ว
บ้านเปนของกรุคนเดียวอีกแล้ว พยายามนอนแต่สามทุ่ม หลับ... ตื่นอีกที เที่ยงคืน.. แล้วไม่หลับอีกเลยยันเช้ามืด
พูดคนเดียวเป็นยุ่นกระเหรี่ยง คุยกะตัวเองเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ยันเช้าน่ะ ประสาทมิ?
จะได้มีแรงแข่ง รอจนคนมาครบ สมัคร เซนเซเลี้ยงแม็คฟิชข้าวเที่ยง กินยา มีแรงสมองอีกนิด แต่แรงยันตัวเริ่มหมดแล้ว..
ใกล้เวลาเข้าแข่ง ชิว ทีมอื่นอ่าน แต่ทีมรร.เรา ไม่แตะหนังสือ หึหึ๊ห๊ะห่ะ.. กติกาแข่งแต่ละรอบ ตอบผิดได้แค่ 3 ครั้ง ทีมเราผ่าน
ไม่ผิดซักข้อ แต่ทีมไอ้เพื่อนแมร่มมม.. โดนออกตอนข้อสุดท้ายพอดี ทีมที่จะเอาคือ 3 ทีม จาก 12 แต่เพื่อนมันออกเป็นทีมที่ 4 ฉิวมาก รอต่อ ไม่แตะหนังสือเหมือนเดิม แต่หวาดกลัวเล็กน้อย เพื่อนแยกย้ายกันกลับ รอแข่งรอบต่อไป รอบนี้โหดกว่าเดิม
ตอบผิดข้อเดียว โดนออกเลย ทำไปเรื่อยๆ ไม่ผิดๆๆๆๆๆๆ จนข้อที่ 8... สวรรค์จบลงที่ความเอ๋อของคน 3 คน
ที่ไม่สามารถนึกหาคำอ่านได้ ไม่เขียนคำตอบ แผ่นกระดาษว่างปล่าว ในหัวโล่งโจ้ง เชิญออก ตอนที่เหลืออยู่ 5 ทีม.. เฟล
เกมโอเวอร์ ตาย.. น้ามารับ กลับบ้าน เดินมึน เจ็บคอ อักเสบรุนแรง หิวข้าว ถึงบ้าน เช็ดตัว นอนซม น้ากลับไปแล้ว
บ้านเปนของกรุคนเดียวอีกแล้ว พยายามนอนแต่สามทุ่ม หลับ... ตื่นอีกที เที่ยงคืน.. แล้วไม่หลับอีกเลยยันเช้ามืด
พูดคนเดียวเป็นยุ่นกระเหรี่ยง คุยกะตัวเองเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ยันเช้าน่ะ ประสาทมิ?
จันทร์ 27
ลุกมาอ้วก ไม่ออก... ล้วง ออกแล้ว... แต่ไม่มีอะไรเลย ถ้าสังเกตุดูเมื่อวานไม่ได้กินข้าว เซง.. อนาถ ท้อ เหนื่อย
หุดหิด อยากหายไวๆ หลับอีกทีตอนเจ็ดโมง ไม่ไหว โทรเรียกพ่อมารับกลับ ระหว่างรอ เหงื่อออกรุนแรง ตัวเย็นๆ เหมือนจะเป็นไข้ต่อ ตากพัดลม ตัวร้อน พ่อมา อาบน้ำ ย้ายบ้าน กินข้าวเที่ยง จะอ้วก กินยา กลับบ้าน คอมใช้ได้แล้ว เย๊วๆๆ นั่งเล่นเน็ต ย๊าวยาว..
จบเห่... กาพย์คนเปื่อย ติดตามชมกันต่อไปว่า เราจะหายขาด เป็นปกติจริงๆ วันไหนนะจุ๊.. อุฮุ๊ๆๆๆ แค่กๆๆๆ โขลกๆๆๆ แอว่ะะๆๆ
หุดหิด อยากหายไวๆ หลับอีกทีตอนเจ็ดโมง ไม่ไหว โทรเรียกพ่อมารับกลับ ระหว่างรอ เหงื่อออกรุนแรง ตัวเย็นๆ เหมือนจะเป็นไข้ต่อ ตากพัดลม ตัวร้อน พ่อมา อาบน้ำ ย้ายบ้าน กินข้าวเที่ยง จะอ้วก กินยา กลับบ้าน คอมใช้ได้แล้ว เย๊วๆๆ นั่งเล่นเน็ต ย๊าวยาว..
จบเห่... กาพย์คนเปื่อย ติดตามชมกันต่อไปว่า เราจะหายขาด เป็นปกติจริงๆ วันไหนนะจุ๊.. อุฮุ๊ๆๆๆ แค่กๆๆๆ โขลกๆๆๆ แอว่ะะๆๆ
วว่าแต่ถ้าจะมัคมศว.รีบไปยื่นโควต้าน่ะ
กุก็ทำแต่พอร์ตไม่ได้ไปแตะรร.เลยพรุ่งนี้กุไปและ
#1 By -=:ARiXiA:=- on 2007-08-27 18:35