まついのブログ

วันนี้วันจันทร์...

ภาษาอังกฤษอ่านว่ามันเดย์

เป็นวันที่เจอแต่เรื่องมันส์ๆ สมชื่อจริงๆ

มา.. จะเล่าให้ฟัง

ขึ้นรถเมล์สายนึง.. เป็นรถฟ้าๆ อะ รถร่วมอ้ะ..

ข้าพเจ้ากับเตย (นามสมมติเพื่อนของข้าพเจ้า) ได้หาที่นั่งอย่างรวดเร็วข้างหลังสุดของรถเมล์.. รถเมล์ก็ขับซิ่งอย่างรวดเร็ว ข้าพเจ้าคาดว่าเร็วกว่านี้ ล้ออาจจะหลุดได้.. หรือไม่พื้นไม้ก็อาจจะปลิวไปแปะหน้าผู้โดยสารซักคน

พอนั่งหวั่นๆ ตูดซักพัก.. ปราศจากคนมอง.. ข้าพเจ้าและเพื่อนก็มองหน้ากันด้วยความปลง คว้าบาร์บีคิวขึ้นมากระซวกกลางรถเมล์อย่างไม่รีรอ...

หลังจากที่ข้าพเจ้าและผองเพื่อนซวกบาร์บีคิวเสร็จแล้ว... ก็มีคนหน้าตาหลอนๆ ผอมแห้งเดินขี้นมา.. เธอเป็นเพศหญิง... (ที่แบนมาก)... ตรงดิ่งมานั่งข้างเตย แกนั่งๆ อยู่ซักพักก็ดูดกาแฟที่ซื้อมา ใส่ถุงอ้ะ.. เหลือบๆ มอง..โห.. ส้มตำ.. ข้าวเหนียว.. ข้าพเจ้าคาดว่าเธอเตรียมกลับไปโจ้ที่บ้านเต็มที่ - -*

นั่งๆ ดูกาแฟซักพัก... น้ำลายแกยืด... สภาพการณ์ตอนนั้น.. ข้าพเจ้านั่งหน้าชา และขนหัวลุกเป็นอย่างยิ่ง.. ประหนึ่งริมฝีปากเธอคล้ายคลึงกับสัตว์ในเทพนิยายที่เรียกว่า ม้านิลมังกร.... ข้าพเจ้ามิอาจสบสายตากับแม่นางโดยตรงได้.. ในแววตาของเธอช่างไม่มีความเป็นมิตรเลย

ซักพักเธอเริ่มใช้มืออีกข้าง ที่ว่างปล่าวจากถุงข้าวเหนียวส้มตำมาร่ายรำ... รอคอยกระเป๋ารถเมล์มาเก็บเงินเธอ.. แต่คุณกระเป๋าเมินเฉย (ไหวพริบดี...ดูคนออกเร็วมาก) ทันทีที่ที่นั่งข้างๆ ยายคนหนึ่งว่าง คุณม้านิลก็ย้ายไปนั่งตรงนั้นแทน

และใช้มืออันยาวใหญ่ของเธอร่ายรำต่อไป.. ซักพักข้าพเจ้ามองเห็นผู้ชายที่นั่งข้างหน้าหล่อน... น่าสงสารอย่างยิ่ง... ผู้ชายคนนั้น....

เบาะข้างซ้ายเป็นกระเทย เบาะเยื้องข้างหลังเป็นคุณยายนั่งหลับ เบาะหลังเป็นม้านิลสติไม่เต็ม - -* .... *ยืนไว้อาลัยให้หนุ่มมหาลัยผู้กล้าหาญของเราหนึ่งนาที*

ซักพักพอรถเริ่มเคลื่อนไหวไม่สะดวก... เธอเริ่มพูดคนเดียว ข้าพเจ้ามองหน้าและเริ่มต้นความหลอกหลอนทันที นั่งต่อไปเรื่อยๆ.. รถติดนานมาก.. แม่นางลุกขึ้นมาบ้วนเสมหะที่ประตูหลังของรถเมล์....

ข้าพเจ้าอยากจะแท็กทีมกับผู้ชายสองคนที่นั่งเยื้องๆ พากันขึ้นแท็กซี่กลับบ้านเสียเหลือเกิน... ;____:

แม่นางถุยเสร็จ กลับมายืนใกล้ๆ ที่นั่งเดิม.. (ทั้งๆ ที่มันยังว่าง) ยืนไปพูดคนเดียวเป็นเรื่องเป็นราว คล้ายว่ายังหลอนว่าตัวเองพกแฮนด์ฟรีอยุ่ในกระเป๋า.. คุยไปแลดูจะไม่สบายตัว... เอามือมาเกา xxx ยิกๆ แล้วเกาตูดต่อ.. ตามด้วยจัดทรงผม..

สงสัยว่าแม่นางจะรักสวยรักงาม... หนังยางเคยซื้อมากี่อันใส่แม่*หมด... มีหลากสีให้เลือกสรรค์ ทั้งสีแดงขนๆ สีเหลืองลายๆ สีขาวฟูๆ ใหญ่ๆ... แล้วมีที่คาดผมสีฟ้าปกป้องหน้าผากของเธอจากไรผมที่จะตกลงมา

คนเริ่มขึ้นมา.. แย่งที่นั่งเธอ.. แย่งที่เธอยืน.. เธอเลยมายืนหน้าข้าพเจ้าและเตยอย่างใกล้ชิด... แล้วเธอก็ถอดรองเท้าแตะของเธอออกมา... (ตรงที่เหยียบเขียนว่า "ทะลึ่ง" - -*)

เธอคุยโทรศัพท์ล่องหนต่อ... โอ้ว~ มันช่างทำให้ข้าพเจ้าอยากหลุดพ้นจากรถเมล์ชดใช้กรรมสายนี้อย่างยิ่ง... ยังไม่จบ คุณผู้ชายที่นั่งริมสุดแถวข้าพเจ้าเค้าลงครั่บ... รีบสิครั่บ.. - -*

เหยิบใกล้ชิดเตยอย่างรุนแรง.. แล้วแม่นางก็นั่งลงข้างกายข้าพเจ้า... เฮ้ย~ ไม่ได้ขยะแขยงเค้านะ.. แต่ว่าอยากให้เค้านั่งสบายๆ อะ.. แค่นั้นเอง T^T แล้วเธอก็นั่งลงมาสมใจอยาก... ข้าพเจ้ารู้สึกว่าหน้าชามากขึ้น.. ขนลุกกว่าเดิมด้วย - -*

แล้วเธอคุยโทรศัพท์ต่อไป... คุยไปเกาxxx ไปตามเดิม.... คุยๆ คนเดียวน้ำลายกระเด็น... เอามือลูบปากแล้วป้ายเบาะข้างหน้า.. - -* จนถึงระยะหนึ่ง.. นานพอสมควร.. เธอก็ลงจากรถเมล์โดยสวัสดิภาพ...

...เย็นวันนี้...

..ข้าพเจ้าได้ตระหนักว่า..

เจอแต่เรื่องประหลาดๆ สารพัด

...กรรมกุมันคงเยอะเหลือเกินว่ะ...

แล้วก็ที่สำคัญนะ.. ลืมไม่ได้..

Happy Birthday เว๊ย~ นังไห~!!!!

ไม่มีรูปอ้ะ... แต่ยังเหลือเยื่อใยให้ลารุกุ๊อยู่น่า..

โดยเฉพาะป๋าเคน.. อร๊างงง~~ *w*~ คิดถึงลุงแก่ๆ สี่คนจังเยยย~~

แต่ไม่ไหวว่ะ.. หนุ่มๆ สี่คนนี่มันดูดกระชากไปแรง..กู่ไม่กลับ..

ปีนี้ก็แก่แล้วนะ.. 38 ป้ะ??

ขอให้มีความสุขมากๆ นะเจ๊อะ~♡

เป็นไหโด่ที่น่ารักของเราชาวลาร์คต่อไปเรื่อยๆ..

และขอร้อง..

เลิกแอ๊บแมนซะทีเหอะ.. 55555555555555+ (แฟน hyde ไม่ชอบให้ย่ำยีกันก็ขอโทษด้วยนะเค๊อ~...)

มีฟามสุขกะลูกเมียนะ... ทำงานต่อไปเรื่อยๆ.. อย่าพักยาวหล่ะ..

ยังไงเราก็เนื้อคู่กันเว๊ย~ ไหโด่... เกิดเดือนเดียวกันก็เงี๊ยะ~!!

*วิ่งหนีแม่ยกไห*

- คิดถึงเว่อร์ -

- อีกไม่กี่วันก็จะได้เจอกันแล้ว~ -

- ตัดผมรึยังน้า??? -

- จะได้อยู่กันนานมั้ยน้า? -

- เมื่อไหร่จะเลิกสติแตกซักที -

- เหมือนติดยาจริงๆ... คงจะเสพย์เกินขนาดไปแล้ว -

- อยากให้เจอกันเร็วๆ จัง -

- ...ชีวิตที่ปลอดความวุ่นวาย... -