TASTE OF CHAOS 2008

หลายๆ คนถามว่าเมื่อวันที่ 23-31 ตุลาคมที่ผ่านมา...ไปไหนเหรอๆๆ

จะมาแถลงไขแล้ว.. (ก็ว่าบอกไปแล้วนะว่าจะไปไหน -*- กุพิมพ์ภาษาพิศดารออกไปรึไง? อ่านไม่รู้เรื่องกัน)

~9 Days in Nagasaki~

ข่อยได้เอาฝ่าตรีนไปประทับยังประเทศญี่ปุ่นแล้ว~!!!

ตั้งชื่อเอนทรี่เหมือนไปทัวร์คอนเสิร์ตมา 55555 (ใครเค้าอยากดูไลฟ์เอ็ง - -) 9 วันที่ผ่านมาถือว่าเป็นประสบการณ์ที่เหมือนฝันไปเลย!! สุดยอด....

ถ้าใครว่างจัดก็อ่านไปเน่อ จะเล่าคร่าวๆ นะค้าบ~ เริ่มจากสาเหตุที่ได้ไปก่อน... ก็คือส่งเรียงความไปประมาณ 4 คนได้.. แล้วครูเค้าก็เลือกแค่สองคน ที่จะได้ไปแลกเปลี่ยนที่โลกเรียน Koyo Gakuen ที่ Nagasaki เมือง Omura (น่าจะเรียกว่าเมืองนะ? หรือไม่ก็เขต)

ผู้โชคดี 2 ตัวนั่นก็คื๊อ~ ข่อยเอง... กะอุ๋ม เพื่อนร่วมห้องที่เป็นเด็ก J-Pop ไม่ค่อยจะได้คุยกันเท่าไหร่.. แต่เริ่มมาสนิทกันได้ในช่วงที่จัดการเรื่องทำ Visa จองตั๋วเครื่องบิน แล้วก็ตอนที่ครูเรียกไปคุยบ่อยๆ นี่แหละ

ระหว่าง 9 วันนั้น เราทั้งสองคนจะมีโฮสต์เป็นของตัวเอง..แล้วเดือนธันวา โฮสต์สองคนนั้นก็จะมาอยู่กับเราเช่นกัน~ ความรู้สึกตอนนั้นที่ได้รับรู้มันแย่มาก.. อะไร? ทำไมมึงเอากุไปอยู่บ้านนอกมัน แล้วให้มันมาอยู่เมืองหลวงกับกูล่ะ? ไม่ยุติธรรมมมมม~!!!!!!! ><

แรกเริ่ม คืนของวันที่ 22 แต่มันเป็นวันที่ 23 ตอนเวลา 00.50 น. แยกจากครอบครัว แล้วเดินมาขึ้นเครื่องบินกะอุ๋มกันสองคน.. ความรู้สึกตอนนั้นมันสุดยอด.. เหมือนกะเป็นผู้ใหญ่คนนึงที่สามารถรับผิดชอบชีวิตตัวเองได้แล้ว~ *q*

ขึ้นเครื่องบิน หาที่นั่ง... แล้วก็ตื่นเต้นๆๆๆ~ หันไปมองริมหน้าต่าง... ฟายบัดซบ.. กุได้นั่งตรงปีก - -* ไม่เป็นไรๆๆๆ ยังดีที่ได้นั่งริมหน้าต่าง.. พอเครื่องขึ้นก็หูอื้อ มึนๆ นิดนึงเท่านั้นเอง.. แล้วพอเครื่องเข้าที่ก็หาย ซักพักก็นั่งอ่านการ์ตูนที่แอร์ (ปอคุง) ให้มาตอนมาส่งที่สนามบิน อุ๋มก็นอนหลับไปเห็นว่าปวดหัว

จนเครื่องลงเท่านั้นแหละ.. เวลาประมาณ 7 โมงเช้ากว่าๆ ได้... โอ้วส์มันสุดยอดมากเลยจว๊อด~!!!!! ปวดหูเช๊บหายยยยยยยยยยยยยยยย~!!!!!!!!!!!! =[]=~!! นั่งอย่างทรมานอะ... โคดสาหัส โฮกกก~ T^T เค้าอยากกลับบ้านนน~

พอลงจากเครื่องบินที่ Fukuoka เดินมาตรวจวีซ่า.. ผ่านเรียบร้อยไม่มีปัญหา เดินมาเอากระเป๋า และสัมภารก ของขวัญที่ทางโรงเรียนฝากมาให้ Koyo ก็อยู่กับตัวตลอดเวลา พอเอากระเป๋าไปแสกนเท่านั้นแหละ.. ของอุ๋มนี่เรียบร้อยเลยนะ.. (แสกนคนละช่องกัน)

พอเราเดินผ่าน เอากระเป๋าแสกนเรียบร้อย พนักงานญี่ปุ่นเค้าก็ถามว่าในนี้กล่องนั้นมีอะไร? เราก็บอกว่า ตุ๊กตาของไทย เค้าก็บอกว่าขอดูได้มั้ย? กุก็ส่ายหัวอย่างแรง = = แล้วเค้าก็พยักหน้าๆ ขอเอาไปแสกนแป๊บนึง

เสร็จแล้วก็คืนให้กุ... แค่นี้อะ?? - -* เพื่อไรว้า?? ออกมาช้ามาก เพราะมีเรื่องวีซ่ากะแสกนของเนี่ยแหละ คนโล่งเลย... แล้วก็ไปเจอคนที่มารับ เป็นผู้หญิงถือป้ายชื่อเค้ากะอุ๋มอยู่.. แล้วก็ดีใจ ทักทายๆๆ เค้าไม่ใช่ครูนะ แค่เป็นคนๆ นึงที่มารับเท่านั้นเอง.. *-* ไม่รู้ว่าใคร..

ระหว่างรอรถที่จะเข้าไป Omura ก็เดินซื้อน้ำ โคดสยองเกล้า... น้ำขวดนึง นมกล่องนึงบ้านมัน... ราคาประมาณ 30 กว่าบาทบ้านเรา - -* โอยย~ ราคามันช่างเชือดเฉือนจิตใจ ยังมีงงกว่านั้น... ตอนซื้อน้ำ จ่ายแบงค์ 1000 เยนไป.. ทอนกลับมาแต่เหรียญเบาๆ - -* ความรู้สึกตอนนั้นมันช่างอาภัพ.. T^T

เหมือนกับว่าจ่ายไป 1000 นึง..ได้เหรียญบาท สองบาททอนกลับมา.. แต่ก็ไม่ใช่อะไรหรอก.. บ้านเค้ามีแบงค์ต่ำสุดแค่ 1000 นึง *-* โว๊ว~!! หลอนฉิบ..

กินน้ำเสร็จซื้อบัตรโทรศัพท์ (อุ๋มจ่าย 5555+) โทรไปบอกที่บ้าน (เวลาไทยประมาณ ตี 5 กว่าๆ ได้) ว่ามาถึงญี่ปุ่นแล้ว (แอบซึ้งในประโยคของตัวเอง) โทรเสร็จก็เดินๆ ออกมารอรถซักพัก.. อากาศข้างนอกลมหนาวมาก!!! ><

แต่ไม่ถึงขนาดแข็งนะ.. เหมือนเปิดแอร์เดินน่ะ..แต่ลมที่พัดมาน่ะ เย็นจริงๆ *w* พอรถมาก็เอากระเป๋าเก็บไว้ใต้รถ (คล้ายรถทัวร์ที่มีที่เก็บกระเป๋าตรงท้องรถน่ะ) รู้สึกเป็นระเบียบมาก.. เค้าจะเรียกไล่คนที่ลงทีหลังให้ใส่กระเป๋าเข้าไปก่อนแล้วขึ้นไปนั่งเลย... สุดยอดจริงๆ - -*

นั่งรากงอกฟัง mp3 MUCC อยู่ซัก 2 ชั่วโมงได้ (ขาดมุคเหมือนขาดลมหายใจ) เวลาตอนนั้นประมาณ 10 โมงเช้า ลงจากรถมาที่ป้ายเมือง Omura ก็เจอกับ Nagatsu-sensei เป็นผู้หญิงอะ... แล้วเค้าก็พาไปขึ้นรถที่มีผู้ชายอีกคนหัวโตๆ ล้านๆ หน้าตาแปลกๆ ภายหลังเรามีฉายาให้ชายผู้นี้ว่า Sexy Driver (ติดตามต่อได้ในภาคต่อๆ ไป 55555)

ช่วงเวลานั้นก็นั่งมองวิวทิวทัศน์รอบข้าง ญี่ปุ่นนี่มันสะอาดจริงๆ แฮะ *-* นี่ขนาดเมืองที่โดนบอมบ์ยังวิ้งขนาดนี้ จนเค้าพามาเอาของทิ้งไว้ที่โรงแรม แล้วก็พาขับรถต่อไปหาเจ้าของโรงเรียนที่ชื่อคุณ Hideya ได้คุย แนะนำตัว แล้วก็ให้ของขวัญไป.. เค้าก็ยิ้มๆ แลดูเป็นคุณลุงใจดี แก่มากแล้วจริงๆนะ *-* ซักพักก็ออกมา Nagatsu-sensei (ต่อจากนี้จะเรียกแค่เซนเซ) กับ sexy driver เค้าก็พามากินอาหารเที่ยงที่ร้านอาหารฝรั่งเศสของโรงเรียน Koyo เหมือนเป็นกิจการของโรงเรียนกิจการหนึ่งด้วยน่ะ

ลืมบอกไปว่าอิ่มตั้งแต่อยู่บนเครื่องบินแล้ว.. อาหารมันอยู่ท้องมากๆ แล้วก็นั่งทนฝืนกินอยู่ในร้านอาหารฝรั่งเศสกะเซนเซ คุยไปกินไป เค้าก็ถามเรื่องโรงเรียน เรื่องที่บ้าน ครอบครัวของเรากะอุ๋ม.. ก็ยังดีที่เซนเซเค้าพูดภาษาอังกฤษเก่ง (กว่าคนญี่ปุ่นทั่วไป) ถึงได้คุยรู้เรื่อง.. ทนกินเสร็จก็เข้าห้องน้ำไปปลดปล่อย - -*.... กุแดกจนท้อมาตั้งแต่เช้าและ (ยืมคำพูดอุ๋มมา 5555) อุ๋มก็เข้าไปอ้อกของเก่าออก.. น่าเห็นใจวุ้ย *-*

แล้วมาก็จากสุดท้ายเป็นของหวาน... ประทับใจว่ะ.. ของหวานอร่อยสุดในร้านและ จานอื่นเหลือบานเลย.. ผสมกะอุ๋มออกมาเป็นจานใหม่เสิร์ฟลูกค้าคนอื่นได้เลย แล้วเซนเซก็พามาแนะนำตัวกับครูใหญ่ แล้วก็ผู้อำนวยการโรงเรียน Koyo โรงเรียนไม่กว้างมาก.. ก็อาคารตึกเล็กๆ ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลยอะ.. หน้าตาไม่ได้สวยเว่อร์ หรือดูผู้ดีผิดปกติยังไง คุยเสร็จก็เดินออกมา sexy driver รอรับอยู่..แล้วก็พามาส่งที่โรงแรมที่ทิ้งกระเป๋าเอาไว้.. ตอนนั้นเวลาซักประมาณ บ่าย 2 ได้... เซนเซบอกว่าให้มาพักในนี้ แล้ว 5 โมงเย็นให้ลงมาเจอกันที่ Lobby อีกที จะพาไปกินมื้อเย็นกับ Host Family ทั้ง 2 ครอบครัวเลย

เข้าห้องมากะอุ๋ม (อย่าคิดลึกๆๆๆ) ก็ปลดทุกข์ทันทีครับพ้ม ไม่ไหวแล้ว.. -*- ขอกุปลดปล่อยออกจากลำไส้หน่อยเหอะ.. แล้วก็ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า ทำความสะอาดหู แล้วก็ทำอะไรเรียบร้อย มาดูอีกที อิอุ๋มน็อคไปแล้ว - -* ก็เลยนอนด้วย (เป็นเตียง 2 เตียงน่ะ) ตื่นมาประมาณ 4 โมงเย็นกว่าๆ ได้ เก็บของแล้วลงไปนั่งรอที่ Lobby จนเกือบ 5 โมงได้ เจอกระโปรงนักเรียนสองตัวเดินๆ อยู่ข้างนอกโรงแรม..

สรุปว่า Host ของเค้าชื่อ Tanaka Serina จะเรียนว่าเซรินะ แล้วของอุ๋มชื่อ Kabusaki Aiko จะเรียกว่าไอโกะ.... สองคนนี้มีความแตกต่างกัน จะเริ่มสาธยายคร่าวๆ.. ไอโกะอยู่ปี 3 แต่เซรินะอยู่ปี 1 ดังนั้นกระโปรงคนละลาย เสื้อนอกจะคนละสี ไอโกะสีดำ เซรินะสีน้ำเงินๆ ลักษณะที่เด่นชัดมากๆ ของสองคนนี้คือ.. อิเซรินะขาใหญ่มาก.. - -* เป็นผู้หญิงญี่ปุ่นที่ถึกอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต.. ไอโกะจะตัวเล็กๆ น่ารักๆ ผิวก็ขาวๆ แต่อิเซรินะผิวมันจะไหม้ๆ หน่อย ได้อารมณ์บ้านนอกญี่ปุ่นแท้ๆ

แล้วก็เริ่มคุยกัน แนะนำตัวกัน อาการเกร็งหายไปมากแล้วเพราะเจอกับคนรุ่นเดียวกันแล้ว คุยไปคุยมา พอเซนเซเห็นเรากะเซรินะคุยกัน เค้าก็บอกว่า เรากะ พูดภาษาญี่ปุ่นเก่งกว่าเซรินะอีก *-* ตอนนั้นก็ขำๆ ไปยังไม่เท่าไหร่ (อ่านไปจะรู้เอง)คิดว่าเค้ายอเฉยๆ อะไรแบบนี้.. แล้วเซนเซกับ sexy driver ก็ขับรถพาไปกินอาหารฝรั่งเศสที่ร้านเดิมเมื่อตอนกลางวัน (ตกลงกุมาญี่ปุ่น หรือฝรั่งเศสวะ -*-) แต่ตอนนี้สบายใจกว่าเดิม เพราะอย่างน้อยกุก็มีกะใจกินมากขึ้น กระเพาะย่อยแล้ว แถมอาหารมื้อนี้ดูน่ากินกว่ามื้อที่แล้ว.. ซักพักก็มีน้องของยายเซรินะ + เพื่อน (ในที่นี้จะเรียกว่าป้า 2 คน) แล้วก็พ่อของไอโกะมานั่งกินด้วยกัน

กินกันแฮปปี้ดี.. คุยกันไปมา สนุกสนานว่ะ รู้เรื่องกว่าที่คิดแล้วก็พรุ่งนี้จะไปโรงเรียนวันแรก คุยกันว่าตอนเย็นจะไปเล่นบาสด้วยกันมั้ย? ก็เลยตกลงไป.. แต่ดูจะวุ่นวายกันเรื่องรองเท้าบาสมาก.. -*- ป้า 2 คนแกก็ติดต่อกันใหญ่เลย หาๆ รองเท้า แล้วก็ถามไซส์ตีนกรูกะอุ๋ม คุยโทรศัพท์เป็นเอเย่นจัดหารองเท้าอย่างรวดเร็ว... วุ่นวายน่าดู - -* เราก็เลยคุยกะอุ๋มว่าพรุ่งนี้จะใส่ชุดพละไปโรงเรียนกัน..

พอกินเสร็จแล้วออกมาเดินเล่นข้างนอก.. มือดเลย.. เย็นมาก อากาศโคดสบาย.. ชวนเป็นหวัดเหลือเกิน.. เจอ Jusco ด้วย..ก็ชี้บอกว่าไทยก็มีๆๆๆ ไอโกะกะอิถึกเซรินะก็ตกใจ ห๊า~!! มีด้วยเหรอ?ๆๆๆๆ แล้วเราก็เห็นข้างๆ จัสโก้ก็มี Daiso เลยบอกว่าไทยก็มีเหมือนกันๆๆๆๆ~ มันก็ตกใจๆ ขำๆ แล้วก็คุยๆ เล่นๆ ซักพัก เข้าไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันทุกคน (พ่อไอโกะเป็นคนขับแท็กซี่ของโรงแรม ขอกลับไปก่อน เพราะมีงานยุ่ง)

แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน..แยกจากอุ๋ม..โฮ~~~~ ToT ชีวิตลำเค็ญ.. แล้วก็นั่งรถมากะป้า 2 คนกะเซรินะ.. มาส่งที่บ้าน บ้านเซรินะอยู่ไกลมาก.. อยู่ Isahaya ลึกๆ เข้าไปอีก.. ตรงที่ๆ ทำนากันอะ -*- โคดไกลโรงเรียน ระหว่างทางก็ได้ศึกษาว่า ญี่ปุ่นนี่รถมันเล็กๆ น่ารักเนอะ *w* อยากได้จังเยยอ้ะ~ XD~ แล้วพอถึงบ้าน ป้า 2 คนก็แยกกลับไป เราก็ต้องอาบน้ำ Ofuro แบบว่ามีน้ำอุ่นให้ตักอาบ -*- โคดหงุดหงิดอะ.. กุต้องตักอาบบ้านมึง.. พอมึงมามึงได้อาบฝักบัวเนี่ยนะ!!! เลวว~!!!! กลอนประตูก็ไม่มี.. ตอนถอดเสื้อผ้าเสียวซ่านอย่างแรง -*- แล้วก็อาบๆๆๆ สระผมๆๆๆๆอย่างรวดเร็ว

ควักของฝากออกมาจากกระเป๋าให้เซรินะดู แล้วก็นั่งคุยกันจนดึกเลย.. คุยบ้าง เล่นเปียโนบ้าง ครอบครัวมันมีคุณยายน่ารัก~ XD (อว๊ากก~!!! โอบาค่อนแตก *-*) แล้วก็พ่อที่เป็นพนักงานบริษัท แล้วก็น้องชายชื่อ Kyosuke เรียกว่าเคียวจังๆ.. หัวมันจะเตียนๆ เหมือนเด็กไทยเลยอะ.. เพราะมันอยู่ชมรมเบสบอล..เค้าไม่ให้ไว้ผมยาวเลย รู้แล้วก็นึกถึงประวัติเทตจังแฮะ.. โรงเรียนญี่ปุ่นนี่มันเข้มจริงๆ *-*

แล้วคืนนั้นก็นอน... ตอนแรกเซรินะมันบอกให้เรานอนในห้องพระคนเดียว -*- ส่วนมันจะนอนในห้องมัน อ้าวฟายเส่ะ.. กุไม่ย๊อมมม~!!! แม่เมิงตายแล้วแถมยังมีรูปแม่เมิงแฝนอยู่ตรงผนังห้องพระอีกตะหาก!!!!! =[]=!! กล้านอนคนเดียวก็หลอนแล่ว!!! แถมมึงนอนเตียง กูนอนฟูก อิฟาย~ มิงนอนบ้านกุกุจะจับให้นอนกะอิกาแฟให้เห็บแดรก -*- (อาฆาตมันตั้งแต่วันแรก) แล้วก็พ่อมันบอกว่าไม่ดีๆๆ มันก็เลยมานอนด้วยข้างๆ..

แถมตอนแรกจะให้หันตีนใส่หน้าพระอีกตังหาก -*- กุเลยบอกว่าที่ไทยน่ะ ทำแบบนี้ไม่ได้นะๆๆ มันก็อุตส่าห์หมุนฟูกมาให้หัวอยู่ที่พระ เชี่ย..โง่ชิหาย.. แค่ย้ายหมอนมาอยู่ตรงที่ตีนเมื่อกี๊ก็ได้แล้วไง แม่งบ๊อง.. = = แล้วก็นอน.. พรุ่งนี้ต้องตื่น 6 โมงครึ่ง.. ไปโรงเรียนวันแรก.. จะได้ไปเจอสาวๆ ญี่ปุ่นโว๊ย~ *q*

สนามบินคร๊าบพ้ม~

เซ็งตากล้องทำหน้าเคนๆ ของกุมัว

*วิ่งหนีเด็กลาร์ค*

โรงแรมห้องที่ไปพัก

ร้านอาหารฝรั่งเศสของโรงเรียนร้านนั้น

Panacotta อร่อยโคดดดด~!!!!! XD

HBD Yukke ย้อนหลังนะจ๊ะเห็ดน้อยที่รักของพี่~ รักกะปลากระโห้ไปนานๆ นะเห็ดน่อย~

โย๊วๆ~ ช่วงนี้ต้องเก็บตังค์แหลกลาญเพื่อผัวอิตุ้ม

อยากคอส Kuchiki no Tou โว๊ยยย~!!!

Rojiura ด้วยโว๊ยยย~!!!!

รัก MUCC โว๊ยยย~!!!!

ต้องไปดูไลฟ์ด้วยกันนะ... อย่าลืมสัญญานะแม่บ้านทุกคน *3*

!!!!~LOVE MUCC~!!!!